Maquette…

Eerste test…

Ik probeerde het mappen op slechts 4 kubussen, enkel om het uit eens te testen. Hieruit blijkt dat het mappen van een inverse schaduw toch niet duidelijk is…De achtergrond wordt dus wit en de schaduw zwart. De kleuren daarentegen maken wel duidelijk welk moment van de dag wordt weergegeven.

T-Minus is een jaarlijks film festival dat allerhande media art kunstwerken gaat verzamelen die zich focussen op de manipulatie van tijd. T-Minus heeft al reeds kunstwerken gepresenteerd van meer dan 80 artiesten over de hele wereld, die gebruik maken van verschillende technologische technieken om tijd te vatten, op te nemen en  te gaan manipuleren, om zo een antwoord te formuleren op bovenstaande vragen.

Hieronder enkele sprekende beelden…

Ook de artiest Chris Jordan, die meehielp met het organiseren van het T-Minus festival, maakt veel time lapse videos. Onder meer een video waarbij hij in New York het straatbeeld gaat filmen tijdens een van de grootste sneeuwstormen in tijden. Daarnaast maakte hij er ook een van de reisroute van Montreal tot New York city die je als reiziger maakt met de trein, waarbij hij de terugweg laat zien, door de beelden van de heenrit omgekeerd af te spelen…

]]> http://hanneplatteeuw.wordpress.com/2009/12/04/timelapse%c2%b2/feed/ 0 hanneplatteeuw tminus http://hanneplatteeuw.wordpress.com/2009/12/04/timelapse/ http://hanneplatteeuw.wordpress.com/2009/12/04/timelapse/#comments Fri, 04 Dec 2009 10:30:43 +0000 hanneplatteeuw http://hanneplatteeuw.wordpress.com/?p=495 ]]> Om dan echt op zoek te gaan naar de kleuren die op een dag allemaal aan de lucht verschijnen, moet ik een timelapse maken van een dag in realtime.Daarvoor moet ik echter wachten op een bijna perfecte dag, eentje zonder wolken aan de lucht…

Een timelapse fotoreeks wordt vandaag de dag vaak bewerkt tot een animatie, maar ook tijdens de jaren 70 werden al reeds timelapses gemaakt, hieronder een voorbeeld van Jan Dibbets, The shortest day

Dit beeld vormt dan voor Marco Brianza een inspirerend beeld voor zijn werk “Longest day: Replay“, installatie voor het Feedback Festival

Zijn werk kan ik  sterk gaan vergelijken met wat ik wil doen. Brianza had op voorhand de schakeringen van het zonlicht gemeten, tijdens een hele dag, met behulp van luxmeter en kleurmeter. Zo was hij in staat om met een speciaal LED lampje, gestuurd door de computer, het licht te gaan reproduceren op een specifiek moment tijdens de langste dag van het jaar en zo te gaan projecteren op een witte kubus, wat de drager van het licht vormt.

Dibbets: “A photgraph does not reproduce an image. It records variations of light. If in a traditional photograph it is only represented a proportion of the original light, in this case the reproduction wants to be absolute.”

Om nog meer data toe te voegen aan mijn project, wil ik graag de evolutie van hoe we de hemel tijdens de dag waarnemen, ook bij mijn project gaan betrekken… Zodat je bij elke kubus snapt in welke periode van de dag we zitten, zonder daarbij een digitale klok in timelapse te gaan projecteren.Maar daarvoor moet ik eerst onderzoek doen naar hoe we juist de kleur waarnemen, en hoe die evolueert gedurende 24 uur…

De luminantie of helderheid van het hemellicht verandert constant. Omdat deze veranderingen meestal langzaam plaatsvinden, worden ze met het menselijk oog wel waargenomen maar niet bewust gezien. We interpreteren dit als de ‘natuurlijke nuances’ in het licht. De wijziging van de zonnestand is de belangrijkste factor in dit veranderingsproces. Maar ook wolkenslierten in de hogere luchtlagen en vervuiling van de lucht hebben hier hun invloed op

Bij een wolkenloze hemel zien we een blauwe lucht. Deze kleur wordt veroorzaakt door het feit dat, de kleurloze energiestraling van de zon door de atmosfeer heen moet, indien de atmosfeer er niet zou zijn, zou de hemel zwart zijn. Tijdens het verloop van de dag zijn er verschillen in kleurtemperatuur. Hoe lager de zon staat aan de horizon, ho kleiner de invalshoek van het licht ten op zichte van het aardoppervlak wordt. Dit is vooral zo tijdens de ochtend en avond en tijdens de winter de hele dag.

Bij zonsondergang zien we de hemel geleidelijk van blauw-groen naar oranje-rood en purper verkleuren.

2000 Kelvin => zonsopkomst en zonsondergang

3500 Kelvin=> uur na zonsopkomst

5600 Kelvin=> standaard daglicht

6000 Kelvin=>middagzon

7000-10000 Kelvin=> zware bewolking

http://www.vadimfishkin.si/speedy/speedy_day.html

The day I didn’t turn with the world…

Wat zou er gebeuren indien je op een dag het zou vertikken om met de wereldbol mee te draaien? Wij staan er als mens niet echt bij stil, omdat we het idee hebben dat we al reeds in het statische leven. De kunstenaar Guido van der Werve nam de proef op de som en ging op zoek naar het antwoord op deze vraag. Letterlijk. Hij trok naar de noordpool waar hij 24 uren op de as van de wereld verbleef. Een superkleine figuur op een  grote witte vlakte, in eenzame strijd tegen het tikken van de klok… (Let op de vooruitgang van de schaduw!)